خدایا من در کلبه ی فقیرانه ام چیزی دارم

که تو در عرش کبریای خویش نداری

من خدایی به خدایی تو دارم

و تو خدایی به خدایی خویش نداری

 

من نمی خوام عشقت باشم

من می خوام روحت باشم

که فقط زمان مرگ ازت جدا شم

 

 

ای زندگی من.
ای گل بهار من
آن زمان که غم زندگی من را از متلاشی میکند به تو می اندیشم
.به عظمت دریاها قسم
به آبی آسمانها قسم که دوستت دارم.
ای زندگی من
گل من بگذار در آسمان عشق تو برواز کنم
بگذار هوای عشق تو را در تمام وجودم حس کنم 
زندگی زیباست اما با تو در کنار تو به فکر تو
زندگی من امکان بذیر است
نگذار عشقم این چنین خاموش شود که حتی یادگاری از آن باقی نماند.
میدانم که خسته ای از تمام دردهایی که ذره ذره روحت را آب کرد
ولی این را بدان که من همیشه در همه حال در کنارت با یادت و عاشقت هستم.
برای تو

 
 
وقتی زندگی سخت می گيرد ؛ تازه می فهمم که هنوز خيلی چيز ها هست که بايد ياد بگيرم. 
زيبا ترين گل...... رز سرخ است...... اما قسمتش خار   است......

 
تو را دوست دارم
نگاهت را ، کلامت را و آغوش مهربانت را
تو را دوست دارم به اندازه تمام رنگهاي زيباي دنيا
نه کم است
به اندازه تمام زيباييهاي دنيا
نه باز هم کم است تو را به اندازه تمام دنيا دوست دارم
من تو را در تک تک ذرات وجودم لمس کردم
در هر نفسم عطرت را حس کردم و با هر ضربان قلبم عاشقانه تو را زندگي کردم
ديگر در پس کوچه های خاطراتت جستويم نکن ، مرا نخواهي يافت
که من در تو محو شدم
و چه درآميختن زيبايی